ΑΚΕΛ – ΚΚΕ στις δεκαετίες ’40- ‘50 : Μια δύσκολη σχέση στο πλαίσιο του αιτήματος της Ένωσης

ΑΚΕΛ – ΚΚΕ στις δεκαετίες ’40- ‘50 : Μια δύσκολη σχέση στο πλαίσιο του αιτήματος της Ένωσης

Η σχέση μεταξύ ΑΚΕΛ και ΚΚΕ στις δεκαετίες του ’40 και του ‘50 είναι μια δύσκολη σχέση και παρά την προς τα έξω εικόνα ανέφελης συμπόρευσης η μελέτη των κομματικών κειμένων δείχνει την ύπαρξη αρκετά σημαντικών διαφωνιών. Όπως θα δούμε στη συνέχειαοι διαφορετικές προσεγγίσεις αφορούσαν στη δεκαετία του ’40 το μεταβατικό ή όχι δρόμο προς την Ένωση και στη δεκαετία του ΄50 ζητήματα όπως ο αντιαποικιακός αγώνας, η υιοθέτηση μορφών ένοπλης αντίστασης, η στάση απέναντι στην αστική τάξη στο πλαίσιο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα καθώς και η συναίνεση από το ΑΚΕΛ στην ανάδειξη του Μακάριου ως του κεντρικού εκπροσώπου των ελληνοκυπρίων.
ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΜΕΝΟ ΚΡΑΤΟΣ; ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΜΙΑΣ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΜΕΝΟ ΚΡΑΤΟΣ; ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΜΙΑΣ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα από τότε που έχει ξεκινήσει η όλη συζήτηση γύρω από την παγκοσμιοποίηση, το ζήτημα του περιεχομένου και των ορίων της κρατικής εξουσίας έχει τεθεί ξανά στο προσκήνιο. Ύστερα από τις έντονες αντιπαραθέσεις της δεκαετίας του ’70 γύρω από το ρόλο και τη φύση του Κράτους ακολούθησε μια μακρά περίοδος συγγραφικής σιγής για να βρεθούμε στη σημερινή φάση όπου από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 παρατηρείται ένα ξαναζωντάνεμα της συζήτησης. Το άρθρο αυτό επιχειρεί να προσεγγίσει κριτικά τις απόψεις που θεωρούν πως το κράτος σήμερα αποδυναμώνεται υποστηρίζοντας πως αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι μια αναπροσαρμογή των επιμέρους λειτουργιών του αποσκοπώντας στην εξυπηρέτηση του θεμελιώδη ρόλου του που είναι η μακροπρόθεσμη αναπαραγωγή των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων.
Οι πολιτικές εξελίξεις στο Νεπάλ (2008-2012) και η διάσπαση του μαοϊκού Κόμματος

Οι πολιτικές εξελίξεις στο Νεπάλ (2008-2012) και η διάσπαση του μαοϊκού Κόμματος

Tο Νεπάλ είναι ένα μικρό κράτος στη ΝΑ Ασία. Στην Ελλάδα είναι γνωστό επειδή η ψηλότερη κορυφή του κόσμου, που βρίσκεται στα Ιμαλάια, ανήκει στην επικράτειά του, πράγμα που συντελεί στο να αποτελεί και προορισμό διακοπών και αναψυχής. Οι πιο διαβασμένοι γνωρίζουν επίσης πως το Νεπάλ είναι μια πολύ φτωχή χώρα, μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου.
Social policy in Greece in the interwar period:  events, conflicts and conceptual transformations

Social policy in Greece in the interwar period: events, conflicts and conceptual transformations

This study gives an outline – by period – of the most basic social policy measures and health and welfare programmes of the Venizelist political centre. The periodization involves a breakdown of the abovementioned policy into three separate phases whose distinguishing characteristics are then outlined - namely a first period from 1910 to 1916 where the predominant feature is the attempt to develop a range of structures and services that might begin to try to cover the growing needs of the population of a geographically expanding Greece. In the second period between 1918 and 1920 this expansionist strategy of the social state would come to be regarded as too advanced by the Venizelist centre itself and on the basis of forms of social and political expression including some previously developed inside the working class, attempts would be made to roll it back.
On the causes and the significance of the December 2008 social explosion  in Greece

On the causes and the significance of the December 2008 social explosion in Greece

The social explosion of December 2008 in Greece represented a postscript from the future. In a country where the consequences of the global economic crisis had already begun to make themselves felt – in conjunction with the collapse of a specific model for integration into the global division of labour, it had become evident that the younger generations were destined to experience a much worse future than preceding generations.
Greece at a Crossroads: Crisis and Radicalization in the Southern European Semi-periphery

Greece at a Crossroads: Crisis and Radicalization in the Southern European Semi-periphery

The Greek crisis represents the deepening of a long systemic contradiction whose origins lie in the 1960s, in the stagnation of monopoly capitalism and the emergence of the South.  The industrial centers of the world economy were struck by a crisis of profitability, which was displaced outward in space and forward in time by the financialization of monopoly capital, technological innovations in robotics and information systems, and shifts of industrial production to selected countries in the South, especially East Asia.
Για μια επανεκτίμηση της θεωρίας του ιμπεριαλισμού

Για μια επανεκτίμηση της θεωρίας του ιμπεριαλισμού

Το βιβλίο των Γιάννη Μηλιού - Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου Ιμπεριαλισμός, χρηματοπιστωτικές αγορές, κρίση (εκδόσεις Νήσος, Αθήνα 2011) επιχειρεί να προσεγγίσει τον Ιμπεριαλισμό από μια «εικονοκλαστική» ματιά: Σύμφωνα με τους συγγραφείς ο ιμπεριαλισμός δεν αποτελεί ιδιαίτερο, πόσο μάλλον το ανώτερο, στάδιο του καπιταλισμού, αλλά ενυπάρχει ως στοιχείο των καπιταλιστικών κρατών από τη στιγμή της εμφάνισής τους. Αυτό που μετασχηματίζεται είναι η μορφή που παίρνει ο Ιμπεριαλισμός ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκονται οι καπιταλιστικοί σχηματισμοί.
Η επίδραση του αγροτικού κινήματος στην εκλογική συμπεριφορά των αγροτικών στρωμάτων  (1961-1964)

Η επίδραση του αγροτικού κινήματος στην εκλογική συμπεριφορά των αγροτικών στρωμάτων (1961-1964)

Με την παρούσα εργασία επιχειρούμε να συνδέσουμε τις συνθήκες διαβίωσης των αγροτικών στρωμάτων στις αρχές της δεκαετίας του ’60 με το αγροτικό κίνημα που εμφανίστηκε εκείνη την εποχή και την μεταστροφή της εκλογικής συμπεριφοράς των αγροτών στις εθνικές εκλογές του 1963 και του 1964. Θεωρούμε πως το θέμα αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί μας βοηθά να κατανοήσουμε ένα βασικό παράγοντα που οδήγησε στην εκλογική ήττα της ΕΡΕ και στην ευρεία πολιτική νίκη της Ένωσης Κέντρου το 1964.
Στρατός και καθεστώς της 21ης Απριλίου

Στρατός και καθεστώς της 21ης Απριλίου

Η δικτατορία των Συνταγματαρχών συνιστά το αποτέλεσμα των αντιφάσεων των μετεμφυλιακών δομών εξουσίας που ανέδειξαν το Στρατό σε σχετικά αυτοτελές κέντρο εξουσίας που εξέφραζε την πιο επιθετική στρατηγική του αστικού συνασπισμού εξουσίας. Η λήξη του εμφυλίου πολέμου το 1949 θα βρει τη συντηρητική Δεξιά νικήτρια, την κομμουνιστική Αριστερά νικημένη και το Στρατό, λόγω της καθοριστικής συμμετοχής του στην τελική έκβαση του πολέμου, αλλά και λόγω της ειδικής βαρύτητας ακροδεξιών και αντικομμουνιστικών ιδεολογημάτων στη διαμόρφωση της κυρίαρχης ιδεολογίας, να επιτυγχάνει την ανεξαρτησία του έναντι των υπολοίπων κέντρων της αστικής εξουσίας (Παλάτι, Κοινοβούλιο).
Παγκοσμιοποίηση και κουλτούρα: Η αβάσταχτη παρουσία της εθνικής ταυτότητας

Παγκοσμιοποίηση και κουλτούρα: Η αβάσταχτη παρουσία της εθνικής ταυτότητας

  Το παρόν άρθρο εξετάζει τη σχέση παγκοσμιοποίηση, κουλτούρας και εθνικών ταυτοτήτων. Τα τελευταία χρόνια με την ολοένα και συχνότερη χρήση της έννοιας «παγκοσμιοποίηση» έχουν αναπτυχθεί ορισμένες απόψεις που θεωρούν πως ο κόσμος έχει εισαχθεί σε μια νέα φάση όπου οι πολιτιστικές συνήθειες μεταλλάσσονται και τείνουν να εξομοιωθούν προς μια μορφή παγκόσμιου πολιτισμού με κοινές συμπεριφορές και πρακτικές.