La nouvelle théorie marxiste sur l’ Impérialisme

La nouvelle théorie marxiste sur l’ Impérialisme

Pendant les années ’90 le terme ‘mondialisation’ a émergé comme la notion la plus convenable pour décrire les évolutions mondiales. Néanmoins, pendant les dernières années la notion de l’impérialisme a réapparu en tant qu’instrument théorique. Il y a plusieurs raisons pour ce changement
Μεταλλαγές του κομματικού φαινομένου και θωράκιση του πολιτικού επιπέδου απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα.

Μεταλλαγές του κομματικού φαινομένου και θωράκιση του πολιτικού επιπέδου απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα.

Η μελέτη αυτή επιχειρεί να διερευνήσει τους όρους και το περιεχόμενο των μεταλλαγών στη λειτουργία των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, και ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ, στη δεκαετία του '90. Οι μετασχηματισμοί θα ειδωθούν μέσα από την υιοθέτηση μεθοδολογικών θέσεων προερχόμενων από τη μαρξιστική προβληματική για τις κοινωνικές τάξεις και το κράτος όπως αυτή αναπτύχθηκε από όσους προσπάθησαν να διαλεχθούν στις δεκαετίες του ’60 και ’70 με το έργο του Α. Γκράμσι και να υπερβούν τον οικονομισμό της παραδοσιακής μαρξιστικής ανάλυσης (Althusser et al 1965, Althusser 1970, Althusser 1976, Πουλαντζάς 1975, Πουλαντζάς 1981).
ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ;ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ;ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Με τη συγκεκριμένη εργασία θα επιχειρήσουμε να αναφερθούμε σε μία ιδιαίτερα δημοφιλή στη διεθνή βιβλιογραφία άποψη περί σχηματισμού, στην περίοδο της παγκοσμιοποίησης, μιας μερίδας της αστικής τάξης η οποία ονομάζεται υπερεθνική αστική τάξη, όπως αυτή περιγράφεται στη θεωρία που έχει υποστηρίξει ο W. Robinson
ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΤΑΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΤΑΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

  Το πρώτο ερώτημα στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε μέσω της εργασίας αυτής αφορά τη δυνατότητα περιοδολόγησης ενός τρόπου παραγωγής και ειδικότερα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.  Το ζήτημα είναι αρκετά σοβαρό και θα λέγαμε πως ξεφεύγει από τα στενά «ακαδημαϊκά» πλαίσια, αποκτώντας, όπως θα φανεί και στη συνέχεια, και σαφείς πολιτικές διαστάσεις.
ΤΑ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ  ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΤΑ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ  ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Αν κανείς παρατηρήσει τον κυρίαρχο λόγο, την πολιτική ρητορεία, τη δημοσιογραφική παραγωγή σε σχέση με την κατάσταση του κόσμου, αυτό το οποίο θα διαπιστώσει είναι ο τρόπος με τον οποίο η παγκοσμιοποίηση παρουσιάζεται ως μια αυτονόητη πραγματικότητα, ως μια περίπου αυταπόδεικτη έννοια με αντίστοιχη αποδοχή με αυτή της βαρύτητας ή του σφαιρικού σχήματος της γης. Η προσέγγιση αυτή, δυστυχώς, δεν περιορίζεται μόνο στη δημοσιογραφία αλλά επεκτείνεται και στο χώρο της θεωρίας. Μια μικρή ματιά να ρίξει κανείς στην σχετική πρόσφατη θεωρητική παραγωγή θα τον πείσει για το πόσο αυτονόητη θεωρείται αυτή η έννοια και πώς το μεγαλύτερο μέρος τόσο της «mainstream» όσο και της ριζοσπαστικής θεωρητικής παραγωγής τοποθετείται πάνω σε αυτό το επίπεδο θεωρώντας την παγκοσμιοποίηση λίγο πολύ δεδομένη.
Revisiting the social and political theory of social classes

Revisiting the social and political theory of social classes

The question of the theory and characteristics of the contemporary working class acquires great importance in the light of the new theories of ‘globalization’, the ‘end of labour’, ‘monadic thinking’ (pensée unique), etc. This essay aims to show, on the one hand, how the Marxist approach to the social classes is an efficient methodological tool for definition and interpretation of social categorizations, and on the other to stress the fact of the continuing presence, as well as steady augmentation in size and importance, of the working class.
Η σημασία και ο ρόλος των υπερεθνικών οργανισμών στη σύγχρονη εποχή

Η σημασία και ο ρόλος των υπερεθνικών οργανισμών στη σύγχρονη εποχή

H σύγχρονη προβληματική στο χώρο των Κοινωνικών Επιστημών, ιδιαίτερα μετά την πτώση των ανατολικών καθεστώτων, επικεντρώνεται, σε μεγάλο βαθμό, στις επιπτώσεις που επιφέρει το φαινόμενο της «παγκοσμιοποίησης» και των συνακόλουθων μεταλλαγών στο ρόλο και τις αρμοδιότητες του κράτους λόγω της δημιουργίας νέων ή της αναβάθμισης παλαιών υπερεθνικών οργανισμών. Το συγκεκριμένο άρθρο, τοποθετούμενο στον αντίποδα των θέσεων αυτών, επιχειρεί να δείξει πως οι λεγόμενοι υπερεθνικοί οργανισμοί έχουν το εύρος εξουσιών που τα κράτη-μέλη τους επιθυμούν Ακόμα και στην ειδική περίπτωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν πολλοί τρόποι για ένα κράτος να αποφύγει ρυθμίσεις και νομοθεσίες με τις οποίες δεν είναι σύμφωνο.
Το θεωρητικό και ιδεολογικό πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης: Μια κριτική αποτίμηση.

Το θεωρητικό και ιδεολογικό πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης: Μια κριτική αποτίμηση.

Στις μέρες μας ένα από τα πιο πολυσυζητημένα, και αμφισβητούμενα, θέματα στο χώρο των Κοινωνικών Επιστημών είναι αυτό της Παγκοσμιοποίησης με ή χωρίς εισαγωγικά. Στη συγκεκριμένη εργασία θα επιχειρήσουμε να ασχοληθούμε με τις ιδεολογικές προϋποθέσεις του φαινομένου αυτού. Σκοπός είναι η περιγραφή των βασικών θεωρητικών  συνιστωσών, η ανάδειξη των σημαντικότερων αντιφάσεων, η αποσαφήνιση των μεθοδολογικών ορίων και, στο τέλος, η κατάδειξη του τι πραγματικά γίνεται, του ποιες Κοινωνικές και Θεσμικές δυνάμεις επωφελούνται από τη χρήση του ιδεολογήματος της Παγκοσμιοποίησης.
Προς μία Παγκοσμιοποίηση της Μετανάστευσης;

Προς μία Παγκοσμιοποίηση της Μετανάστευσης;

Tα τελευταία χρόνια στο χώρο των Κοινωνικών Επιστημών η έννοια της "Παγκοσμιοποίησης" έχει προκαλέσει ποικίλες συζητήσεις, αμφισβητήσεις και αντιπαραθέσεις. Στα πλαίσια αυτού του σύντομου άρθρου δεν είναι, βέβαια, δυνατό να  ασχοληθούμε με το πολυσύνθετο αυτό ζήτημα. Θα επιχειρήσουμε, ωστόσο, να προσεγγίσουμε μία μόνο πλευρά, αυτή του φαινομένου (;) της "Παγκοσμιοποίησης" της εργασίας.
Σχεδίασμα για το Κυπριακό: Απόπειρα μιας υλιστικής προσέγγισης

Σχεδίασμα για το Κυπριακό: Απόπειρα μιας υλιστικής προσέγγισης

Η περίοδος που ξεκινά από τέλος της δεύτερης τουρκικής εισβολής μέχρι την εκλογή Βασιλείου στην Προεδρία της Δημοκρατίας μπορεί να διαχωριστεί σε τρεις βασικές περιόδους. Στην παράγραφο αυτή θα ασχοληθούμε με τις δύο πρώτες: Η πρώτη περίοδος είναι μια φάση αναζήτησης στρατηγικής στην οποία πραγματοποιούνται μια σειρά από συνεχείς υποχωρήσεις, τα αίτια των οποίων θα εξετάσουμε στη συνέχεια, στην προσπάθεια να αναζητηθεί ένα πλαίσιο λύσης του κυπριακού βασισμένο αφενός στους υπάρχοντες συσχετισμούς δύναμης και αφετέρου στη διατήρηση της κρατικής ανεξαρτησίας του νησιού. Η δεύτερη, που συμβολικά ξεκινά μετά το θάνατο του Μακάριου περιλαμβάνει μια φάση σκλήρυνσης της στάσης των Ελληνοκυπρίων μέσω του νέου Προέδρου Σ. Κυπριανού καθώς και τη γέννηση των στοιχείων αμφισβήτησής της, που στην ουσία σημαίνει και διαμόρφωση μιας διαφορετικής στρατηγικής της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης.