Ενδιαφέρουσες απόψεις

του Χρήστου Κάτσικα
Κάποιες φορές οι αριθμοί μιλούν πιο δυνατά από οποιαδήποτε πολιτική δήλωση, κυβερνητική εξαγγελία ή συνδικαλιστική καταγγελία.
Ο αριθμός των αιτήσεων που κατατέθηκαν φέτος στις προκηρύξεις του ΑΣΕΠ για τους πίνακες κατάταξης των εκπαιδευτικών είναι ένας από αυτούς τους αριθμούς που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Σε σύγκριση με την αντίστοιχη διαδικασία του 2023, περίπου 20.000 λιγότεροι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί υπέβαλαν αίτηση για να ενταχθούν στους πίνακες από τους οποίους πραγματοποιούνται οι προσλήψεις αναπληρωτών και οι μόνιμοι διορισμοί στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Γιάννος Κατσουρίδης
Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της 24ης Μαΐου 2026 έχει δώσει απαντήσεις σε ορισμένα ερωτήματα, αλλά ταυτόχρονα έχει γεννήσει καινούργια. Το πρώτο βασικό ζήτημα που χρήζει ξεκαθαρίσματος για να υπάρχει κοινό πλαίσιο κατανόησης είναι το σημείο σύγκρισης των αποτελεσμάτων διότι διαφοροποιεί ανάλογα και τον τρόπο που διαβάζουμε τα ίδια γεγονότα και αριθμούς.

του Τάκη Πολίτη
Η γκανγκστερική απαγωγή του Προέδρου της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ στις 3 Γενάρη, προκάλεσε οργή και πόνο, αλλά και σοκ και σύγχυση, τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στο λαό της χώρας του Μπολίβαρ και του Τσάβες. Για την αντιμετώπιση της αμερικανικής ασύμμετρης απειλής, η ανάγκη εθνικής ενότητας και ομοψυχίας διατυπώθηκε εξ αρχής από όλους, ακόμα και από πολιτικούς της -μη ακροδεξιάς- αντιπολίτευσης, η βενεζουελάνικη κοινωνία -του τσαβισμού βέβαια συμπεριλαμβανομένου- συσπειρώθηκε, η στήριξη του λαού στην κυβέρνησή του ήταν -και σωστά- η μόνη υπεύθυνη θέση.

Παναγιώτης Σωτήρης
Η παρουσία του πρωθυπουργού στα εγκαίνια ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου χρηματοδοτημένου από το fund CVC απλώς επιβεβαίωσε ότι αυτή η κυβέρνηση μόνο να εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα ξέρει

Διονύσιος Σκλήρης
Ύστερα από έναν μήνα πολεμικών επιχειρήσεων διαγράφεται η πιθανότητα ενός στρατηγικού αδιεξόδου για τις ΗΠΑ.

Κώστας Ράπτης

Ο πόλεμος δεν θα σταματήσει όταν ο Νετανιάχου το θέλει. Θα σταματήσει όταν ο Τραμπ θα έχει βαρεθεί.

Γιάννης Καυκιάς – Παρίσι
Αξιοσημείωτη ενίσχυση της «Ανυπότακτης Γαλλίας», μέτρια επιτυχία της λεπενικής άκρας δεξιάς (με σταθεροποίηση κυρίως των δυνάμεών της στις πόλεις της μεσογειακής ακτής), υποχώρηση της παραδοσιακής δεξιάς προς όφελος, κυρίως της άκρας δεξιάς, κονιορτοποίηση του μακρονικού ακραίου κέντρου, υποχώρηση των σοσιαλιστών και των συμμάχων τους Πρασίνων και ΓΚΚ παρά την «πρωτιά» τους σε ορισμένους μεγάλους δήμους (κυρίως στο Παρίσι και στη Μασσαλία). Αυτές είναι βασικά οι τάσεις του πρώτου γύρου των γαλλικών δημοτικών εκλογών της Κυριακής 15/3, μαζί με την μεγάλη αποχή (42%), αν και ελαφρώς μικρότερη εκείνης των αντίστοιχων εκλογών του 2020.

Δημήτρης Πολυχρονιάδης*
Δημόσιο σχολείο ώρα μηδέν
Ποτέ άλλοτε στο πρόσφατο παρελθόν ο αδόκητος και πρόωρος θάνατος μιας συναδέλφου, εκπαιδευτικού Αγγλικής γλώσσας της Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης, η οποία υπηρετούσε σε Λύκειο της Θεσσαλονίκης δε συγκλόνισε και προβλημάτισε τόσες/τόσους πολλούς εκπαιδευτικούς σε ολόκληρη τη χώρα όσο, ο θάνατος της Σ. Χ. ύστερα από αιμοραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο που όπως φημολογείται προκλήθηκε από την έντονη στενοχώρια, την πίεση και ένταση που δεχόταν στο χώρο εργασίας της.

Θάνος Καμήλαλης
H επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ στο Ιράν θα έπρεπε να προκαλέσει μια πολύ σοβαρή, ψύχραιμη αλλά έκτακτη συζήτηση για τον ρόλο της Ελλάδας, την εμπλοκή της στις όλο και εντεινόμενες πολεμικές συγκρούσεις στον πλανήτη και τις προτεραιότητες της ελληνικής κυβέρνησης. Αντί γι αυτό, μέρα με τη μέρα φαίνεται πώς στη δημόσια συζήτηση κυριαρχούν οι εξαλλοσύνες, οι ψευδαισθήσεις μεγαλείου, η προβολή του πολέμου ως ενός απλού βιντεοπαιχνιδιού. Η προβολή του αιτήματος για ειρήνη και μη συμμετοχή εμφανίζεται ως μια ριζοσπαστική, ουτοπική, ακόμα και προδοτική πράξη. Για μια μεγάλη μερίδα μάλιστα χούλιγκαν της κυβέρνησης, κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα, η απόσταση από την πραγματικότητα μεγαλώνει καθημερινά. Τη μία μέρα συνδέουν τη φρεγάτα «Κίμωνα» με τους Περσικούς Πολέμους. Την επόμενη, κατηγορούν τον Ισπανό πρωθυπουργό ως φιλότουρκο και υποστηρικτή του ιρανικού καθεστώτος. Δεν είναι τυχαίο πάντως. Για να εξασφαλιστούν η αποδοχή, η συναίνεση, η συμμετοχή σε τέτοιους πολέμους, θα πρέπει να θαφτεί η αντίθεση, ακόμα και ή αμφισβήτηση, κάτω από κραυγές, αποσπασματικές αναρτήσεις και δίλεπτα προπαγανδιστικά reels.

 του Ανδρέα Πιπερίδη
Οι Βρετανοί στρατιώτες πάτησαν για πρώτη φορά το πόδι τους στην Κύπρο το 1878, όταν, στο πλαίσιο μιας μυστικής συνθήκης, η Οθωμανική Αυτοκρατορία συμφώνησε να μεταβιβάσει τη διοίκηση του νησιού στο Ηνωμένο Βασίλειο με αντάλλαγμα τη βρετανική υποστήριξη έναντι των ρωσικών απαιτήσεων στο Συνέδριο του Βερολίνου. Το 1914, αφού η Οθωμανική Αυτοκρατορία εισήλθε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, το Ηνωμένο Βασίλειο προσάρτησε την Κύπρο. Το νησί έγινε επίσημα αποικία του στέμματος δύο χρόνια αφότου η Τουρκία παραιτήθηκε από τις διεκδικήσεις της επί της Κύπρου με το άρθρο 20 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923. Μετά από έναν μακρύ αντιαποικιακό αγώνα, που σημαδεύτηκε από την πυρπόληση του βρετανικού κυβερνείου στην Λευκωσία το 1931, μαζικές διαδηλώσεις και ένοπλο αγώνα τη δεκαετία του 1950, οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισαν το πλαίσιο για ένα δικοινοτικό ανεξάρτητο κράτος στην Κύπρο, στις 11 Φεβρουαρίου του 1959 στη Ζυρίχη. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε τη συνέχιση της βρετανικής κυριαρχίας σε ορισμένες περιοχές της Κύπρου, με την ακριβή έκταση να αποτελεί αντικείμενο μεταγενέστερης διαπραγμάτευσης με τους Κύπριους αντιπροσώπους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συμφωνία έγινε χωρίς τη συμμετοχή των Κυπρίων αντιπροσώπων και τους παρουσιάστηκε ως μια συμφωνία-πακέτο που δεν υπόκειτο σε διαπραγμάτευση.